LeMoine Fitzgerald
Wstęp
Lionel LeMoine Fitzgerald, powszechnie znany jako L. L. Fitzgerald, był jednym z najważniejszych kanadyjskich malarzy, którego twórczość w znaczący sposób wpłynęła na rozwój sztuki w Kanadzie XX wieku. Urodził się 17 marca 1890 roku w Winnipeg, Manitoba, i spędził swoje życie oddając się pasji malarstwa. Jego prace, znane z delikatności oraz unikalnej techniki, przyniosły mu uznanie zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. W artykule tym przyjrzymy się bliżej życiorysowi Fitzgeralda, jego twórczości oraz wpływowi na kanadyjską sztukę.
Życiorys
LeMoine Fitzgerald był synem Lionela Henry FitzGeralda i Belle Fitzgerald. Dorastał w rodzinie z kilkorgiem rodzeństwa, a swoje dzieciństwo spędzał w Winnipeg oraz na farmie dziadków w Snowflake, Manitoba. Już od najmłodszych lat wykazywał talent artystyczny oraz zamiłowanie do krajobrazów kanadyjskich prerii. W wieku 14 lat opuścił szkołę, co skłoniło go do podjęcia pracy i dalszego kształcenia się w dziedzinie sztuki.
W 1909 roku rozpoczął naukę w A.S. Kesztheyli Art School, a po 1912 roku pracował jako projektant wystaw, dekorator wnętrz oraz malarz kulis teatralnych. Jego życie osobiste również miało znaczący wpływ na jego twórczość – w 1912 roku poślubił Felicię (Vally) Wright, piosenkarkę z Ottawy, z którą miał dwoje dzieci.
Fitzgerald zaczął wystawiać swoje prace w Kanadyjskiej Królewskiej Akademii Sztuki od 1913 roku, a jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce w 1921 roku w Winnipeg Art Gallery. Po pewnym czasie zdecydował się na dalsze kształcenie i studiował w Art Students League w Nowym Jorku zimą 1921-1922. Po powrocie do Winnipeg kontynuował karierę jako zawodowy projektant oraz malarz.
W 1924 roku przeprowadził się do nowego domu przy St. James, gdzie mieszkał aż do swojej śmierci w 1956 roku. Jego kariera artystyczna nabrała tempa po dołączeniu do Grupy Siedmiu w 1932 roku. Po rozpadzie grupy stał się członkiem założycielem Kanadyjskiej Grupy Malarzy w 1933 roku. W 1949 przeszedł na emeryturę, a trzy lata później otrzymał tytuł doctor honoris causa Uniwersytetu Manitoby.
Fitzgerald zmarł 7 sierpnia 1956 roku na atak serca, a jego prochy zostały rozsypane w Snowflake, miejscu bliskim jego sercu.
Twórczość artystyczna
Twórczość LeMoine Fitzgeralda jest różnorodna i bogata w techniki malarskie oraz stylistyczne podejścia. Przez większość swojego życia spędził on czas malując spokojne i kontemplacyjne sceny, które odzwierciedlają jego zainteresowanie naturą oraz otaczającym go światem. Na jego styl miały wpływ teorie sztuki Johna Ruskina oraz różnorodne kierunki artystyczne, takie jak impresjonizm czy puentylizm.
Początkowe dzieła Fitzgeralda charakteryzowały się dekoracyjnym stylem, inspirowanym przez Paul’a Cézanne’a. Obrazy takie jak „Garaż Williamsona” (1927), „Dom doktora Snidera” (1931) czy „Folwark” (1931) ukazują subtelne kolory i delikatną teksturę uzyskaną dzięki użyciu suchej farby oraz cienkich pociągnięć pędzlem.
W późniejszych latach artysta zaczął poszukiwać nowych form wyrazu poprzez eksperymentowanie z różnymi technikami malarskimi. W jego dziele „Basen” (1934) można dostrzec złożone relacje geometryczne, które wpisują się w rozwijający się kierunek abstrakcyjny sztuki. Z kolei obraz „Słoik” (1938) ukazuje grę światła i formy przy użyciu lśniących muśnięć farby.
W latach czterdziestych Fitzgerald zaczął również tworzyć prace wykorzystując kolorową kredę oraz piórko z atramentem. Jego technika nakładania farby olejnej szpachelką malarską dodawała nowego wymiaru jego dziełom i wzbogacała ich wizualną narrację.
Inspiracje i tematyka prac
Fitzgerald czerpał inspirację z otaczającego go świata oraz swoich podróży po Kanadzie i poza jej granicami. Wizyty na Zachodnim Wybrzeżu Kanady miały ogromny wpływ na jego pracę; to właśnie tam odkrywał nowe krajobrazy i formy artystyczne. W 1942 roku odbył swoją pierwszą podróż na Zachód, która miała kluczowe znaczenie dla jego dalszej twórczości.
Jednym z najbardziej znanych obrazów Fitzgeralda jest „Okno na górze” (1951), który uznawany jest za jedno z jego najlepszych dzieł. Obraz ten odzwierciedla nie tylko umiejętności artysty, ale także głęboki związek z naturą i przestrzenią. W późniejszych latach tworzył również prace o bardziej abstrakcyjnym charakterze, takie jak „Jesienna sonata” (1954) czy „Abstrakt w błękicie i złocie” (1955), które pokazują ewolucję jego stylu oraz eksperymenty z formą i kolorem.
Dziedzictwo Fitzgeralda
LeMoine Fitzgerald pozostawił po sobie nie tylko bogaty dorobek artystyczny, ale także znaczący wpływ na rozwój kanadyjskiej sztuki malarskiej. Jako członek Grupy Siedmiu oraz Kanadyjskiej Grupy Malarzy przyczynił się do promowania kanadyjskiego pejzażu oraz lokalnych tematów artystycznych na międzynarodowej scenie artystycznej.
Jego prace były wystawiane zarówno w Kanadzie, jak i za granicą, co pozwoliło mu zdobyć uzn
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).